Het is weer zo ver ...

Na vier fantastische maanden fietsen in Nieuw Zeeland in 2006-2007 ga ik nu de westkust van de USA ontdekken. Ik start 1 juni 2009 alleen, om na twee maanden in San Francisco gezelschap te krijgen van Matthijs. Na een maandje samen fietsen in California stappen we alletwee op het vliegtuig in Los Angeles. Hij terug naar Nederland en ik hoop dan een vliegticket naar Hawaï te hebben: fietsbroek en fietsmouwen beetje bijbruinen op het lijf en wellicht wat duiken. Eenmaal terug in LA fiets ik nog een week of drie in de rondte om te eindigen in San Diego. In eerste instantie had ik het plan opgevat om ook nog een gedeelte in Mexico te fietsen maar na het lezen van enige rampspoed zie ik daar toch maar van af.

Ook tijdens dit fietsverlof zal ik jullie op de hoogte houden van mijn belevenissen. Voor degene die Nieuw Zeeland gemist hebben: ik vond het destijds erg leuk om jullie reacties en eigen Hollandse belevenissen te lezen en hoop ook nu weer wat van jullie te mogen horen.

Hiernaast staan een aantal links naar de verschillende delen van de fietsreis. Onder aan deze pagina tref je telkens het meest recent geplaatste bericht.

Stop weblog

Helaas is het door het gebrek aan internet cafe's en de aanwezigheid van alleen maar openbare bibliotheken met hun beperkte openingsuren te lastig om een weblog bij te houden. De Amerikanen werken allemaal op een laptop of via hun mobiel op het internet, dus internet cafe's zijn niet echt nodig. Oftewel, allemaal welkom in oktober indien interesse in wat plaatjes kijken etc. uiteraard onder genot van een Hollandse maaltijd. Voor nu toch bedankt voor de reacties en de mailtjes want het blijft leuk om van jullie te horen.

3 juni 2009 - Vancouver - 14 km

Grouse Mountain vandaag bezocht en ondanks de matige berichten vooraf, heb ik genoten. De skilift, de nog aanwezige sneeuw, de zon en korte broek blijven een leuke combinatie. Heb in de verte Mount Baker bijna nog volledig gehuld in sneeuw zien liggen en over een weekje zit ik daar toch aardig in de buurt.

Hiernaast zie je Grinder en Coola. Twee wees-beertjes die geadopteerd zijn.

Inmiddels zijn deze grizzley's al lang het stadium schattig voorbij. Ontzettend indrukwekkend om ze te zien stoeien. Had een verrekijker mee en dan zien die klauwen en tanden er ineens ernstig gevaarlijk uit. Ze hebben hier onder de skilift ongeveer 4,5 ha. grond voor zichzelf, dus heel erg vreselijk is de opsluiting nu ook weer niet. Eenmaal in aanraking met de mens kunnen ze eenvoudig weg niet meer terug de natuur in, omdat ze dan telkens de bewoonde wereld zouden opzoeken. Wat weer zou betekenen dat ze als velletje voor de openhaard zouden eindigen.

Zoals de Amerikanen (en Canadezen) goed kunnen was de bijbehorende de houthakkersshow op en top entertainment. Ook de vogelshow ging er prima in.

Omdat ik nog wat schaduw over had onder mijn parasol tijdens de lunch een tweetal dames uitgenodigd aan te schuiven. Blijkt een van hen een zoon te hebben die nog niet zo lang geleden van west naar oost USA is gefietst. Toch ook niet niks. Om bij Grouse Mountain te komen heb ik eerst de boot genomen en vervolgens de bus. Waar valt mijn oog op tijdens de busrit: De Dutch. Een of andere kroeg in de kleuren van de Nederlandse vlag. Ben nog niet lang genoeg weg uit Nederland om hier behoefte aan te hebben. Morgen dan toch de eerste echte fietsdag. Ben zeer benieuwd!

2 juni Vancouver - 42 km

Zes uur in de ochtend en ik ben fris en fruitig m'n bed uit. Prima geslapen en heb na het ontbijt eerst nog de nodige aankopen verricht: fietshelm, wereldstekker, een gastankje en zonnebrandcreme. Dat laatste is ook echt nodig want het is hier goed warm, warmer zelfs dan normaal en met een strak blauwe lucht hoor je mij niet klagen.

Rustig naar downtown Vancouver gefietst, rondje om False Creek en vervolgens de watertaxi naar Grandville Island. Een markt en allerlei ateliers zoals je die overal in de wereld hebt, maar daarom niet minder leuk om te zien. Beetje jammer was de man met zijn panfluitmuziek. In Nederland zijn we daar gelukkig nu wel van verlost.

Vervolgens rondje Stanleypark met een detour naar Beaver Lake, zonder zichtbare bever overigens. Net zoals inwoners van de Olympische stad van 2010 hier lekker aan de waterkant gezeten met een boekje en m'n eerste vakantiebanaan. Waarvan er waarschijnlijk nog velen van gaan volgen.

Vancouver is fietsvriendelijk wat overigens niet voor de rest van Canada geldt als ik de paar Canadezen die ik heb gesproken moet geloven. Ach, 't is maar wat je gewend bent. Vancouver downtown is redelijk vlak mijn onderdak ligt op een aardige heuvel en dus begint de dag met een lekkere afdaling in het forenzenverkeer. 

Heb inmiddels begrepen dat het hier bij wet verplicht is om met een helm te fietsen. Was ik toch al van plan, heb niet voor niets een nieuwe helm gekocht zonder barsten, maar in de stad met zo'n ding op m'n hoofd gaat me toch iets te ver.

  

 

1 juni 2009 Amsterdam - Vancouver

Het is weer gelukt! Ik en aluminium ros zijn weer veilig en heelhuids geland. Kan je tegenwoordig niet meer van elk vliegtuig zeggen...

Omdat mijn lenzen behoorlijk plakkerig waren en ikzelf toch enigzins vermoeid de bus vanaf het vliegveld naar m'n B&B genomen. Ik fiets nog genoeg en die 13 kilometer zullen m'n kop niet kosten.

 Geheel onterecht keek ik wantrouwend naar de buschauffeur die mijn fiets als een bull bar voorop zijn bus met een enkel greepje vastmaakte. Bustrip verliep voorspoedig. Na een tandenborstel te hebben gekocht en nog wat bij de Maleisier te hebben gegeten rond tien uur m'n bed opgezocht.

 

Voor jullie in Nederland: ik leef 9 uur vroeger en dus was het voor mij inmiddels vroeg in de ochtend op 2 juni met dus een nachtje niet te hebben geslapen.

Heb de reacties gelezen en word daar toch een soort van blij van. Ton: ik zal je sponseren voor je Himalaya trip en de straatkinderen! Ook een stoere fietsactie moet ik bekennen. Karin en Jeroen: nog een jaartje wachten en dan kunnen jullie met de kleine in een aanhangfiets op pad! Nico: Alaska is net iets te ver weg :-) Marc: jammer van je fietstrip op Malta. Volgende keer met de kleine achterop? Matthijs: smak!

Route USA (Californië)

Route Canada en USA (Washington, Oregon)